We zijn met z’n vieren vanuit Brisbane naar Cooktown getrokken met een huurauto en  daarna met een binnenlandse vlucht van Cairns naar Sydney gevlogen.

Brisbane-Hervey Bay
We hebben er inmiddels al een week opzitten in dit prachtige land. Eerst 2 nachtjes bijkomen in ons prachtige appartement in Brisbane. Het regende pijpestelen toen we aankwamen en Vera maakte zich al zorgen dat het misschien nooit meer mooi weer zou worden, maar toen we de volgende ochtend in het zonnetje op ons terras met uitzicht op de rivier konden ontbijten, kreeg ook zij weer hoop. Met de ferry over naar het centrum, waar we de hele dag hebben rondgebanjerd, en 's avonds superlekker gegeten in het restaurantje naast het hotel. De ober waarschuwde ons wel dat alle mensen ten noorden van Gympie een beetje "weird" waren, maar tot nu toe valt dat alles mee.

De volgende ochtend kwam onze auto: een Toyota Tarrago, met ruim plaats voor ons alle 4 plus de koffers. We reden recht naar ons appartement in Hervey Bay. Weer lekker bijkomen. Vera en Marjon gingen nog aan de wandel voor een restaurantje en André en ik streken neer bij het pas geopende Indiase restaurant. Op aanraden van de beheerder van het appartement boekten we een ochtendvaart naar de walvissen voor de volgende ochtend.

Hervey Bay - Fraser Island
Allemaal een primatourtje achter de kiezen en de boot op. We zouden er geen spijt van krijgen. Wat een spektakel! De walvissen kwamen zo dichtbij dat we ze bijna konden aanraken en ze sprongen en draaiden, en voerden feitelijk een complete show voor ons op. Marjon was zo slim om te filmen met haar cameraatje, en heeft een paar mooie sprongen vastgelegd.
We hadden niet verwacht dat de walvissen zo actief zouden zijn.
Na een middagje relaxen, gingen we de volgende ochtend met " captain" Kirk mee naar Fraser Island. Met z'n negentienen in een busje over dit unieke zandeiland crossen ... in de stromende regen! Toch was het een prachtig gezicht. Af en toe werd de regen iets minder en we kwamen op schitterende plekjes. Op weg naar het kamp zagen we zelfs een dingo.
Het kamp bestond uit bungalowtenten die al voor ons klaarstonden, met een houten vloertje erin en echte opgemaakte bedden. Heel luxe kamperen. In een grote hal bereidde Kirk een waar feestmaal, en met een terrasverwarmer erbij werd het een heel gezellige avond. Het hield zelfs op met regenen.
De volgende ochtend boften we: de zon scheen en we trokken meteen de zwemkleren onder de korte broeken aan. We mochten zwemmen in schitterende meren, zagen de gekleurde zandheuvels, een prachtig stuk regenwoud en allemaal met een lekker zonnetje erbij (op 1 buitje na). Jammer dat we weer terug moesten naar de wal.

Hervey Bay - Town of 1770
Van Hervey Bay naar Town of 1770 was maar een wippie. Begin van de middag kwamen we al aan in ons sprookjesachtig mooie, Balinese appartement met zicht op zee. Town of 1770 is niet echt een town, maar wel heeeel mooi. Azuurblauwe zee, pelikanen, bloeiende hibiscus, vriendelijk strandje met mangrovebomen voor wat schaduw en vriendelijke mensen.
Vera installeerde zich op de veranda, Marjon vond een plekje op het strand om een boekje te lezen, en André en ik liepen het strand wat verder af om naar de vissers te kijken.
Prachtige zonsondergang die avond.
De volgende ochtend vroeg op weg naar Lady Musgrave Island. Een klein eilandje omgeven door een lagune met koraalriffen. Na een eilandwandeling en de lunch, vertrok André met de boot om te gaan zeevissen. De dames bleven bij de boot om vanaf het pontoon te snorkelen. Voor Vera was het de eerste keer, maar ze had de smaak meteen te pakken. Ze was als laatste het water uit.
We zagen mooie visjes, die nieuwsgierig kwamen kijken wat er nu weer in hun zwemwater was beland.
Ook André kwam enthousiast terug: ze hadden tussen de springende walvissen gevist en enorme zeeschildpadden gezien.
We voeren voldaan weer terug naar " huis" en genoten nog 1 avondje van ons prachtige terras.

Town of 177 - Broken River (Eungella National Park)
Na een lange reis (de langste afstand van deze vakantie) met een beetje somber weer en wat buitjes, kwamen we aan in Eungella National Park. Een van de oudste regenwouden van Australie. We hebben ons eigen huisje, met een veranda met zicht op de rivier en de eerste avond zagen we al meteen vogelbekdieren (platypus heten ze hier)! Ook schildpadden zijn ruim vertegenwoordigd in de rivier, Marjon was de eerste die slangen signaleerde en verder stikt het hier van de kakatoes, kookaburras, en ander gevogelte. Ik heb een prachtige ijsvogel gezien vanmorgen en ook wallabies (klein soort kangaroe) zijn we al tegengekomen. Het is net een hele grote dierentuin met prachtige planten en bomen. Vanochtend zijn we 8 km verderop langs de rivier gedropt en rustig aan teruggelopen langs de rivier. Prachtige wandeling en ook onze eerst confrontatie hier met de bloedzuigertjes. We hadden gelukkig onze onderbenen ingespoten met DEET, dus niemand van ons is gebeten, maar Vera had al een bloedzuiger op haar schoen, Marjon 2 op haar been, en ik had er zelfs een in mijn schoen toen we terugkwamen. Maar ja, door de DEET waren we waarschijnlijk niet lekker genoeg.
Vanavond gaan we nog een spotlight walk doen om nachtdieren te kijken en dan morgen weer naar de kust, naar Airlie Beach.  We genieten volop!

Eungella - Airlie Beach
Vroeg op, gaat tegenwoordig automatisch, met dit natuurlijke ritme. Vera en Andre scoren nog een paar platypus vol in beeld voordat we vertrekken. In Eungella is het nog bewolkt, maar naarmate we de kust naderen wordt de lucht blauwer. De aankomst in Airlie Beach is spectaculair mooi: azuurblauwe zee weer, allemaal zeilbootjes erin en eilanden in de verte.
Ons appartement hier is helemaal adembenemend: we hebben maar liefst 2 slaapkamers, 2 badkamers (met bad) een eetkamer, woonkamer met prachtige open keuken en supercomfortabele zithoek in felle tropische kleurtjes en een enorm balkon met een uitzicht...
De kakatoes komen aanvliegen zodra er iemand op het balkon zit, en nemen de stukjes brood heel voorzichtig uit je hand. We zijn allemaal verliefd op dit plekje, zouden het zo mee naar huis willen nemen. Het gezellige centrum ligt maar op 400 meter afstand, maar wel beneden, dus we moeten wel een flinke heuvel op als we terugkomen. Het is de moeite zeker waard.
We hebben eens lekker een rustdag ingelast, er is uitgebreid geshopt, lekker koffie gedronken en ik heb nog een paar baantjes getrokken in het lagunezwembad in het centrum. Na gedaan shoppen en de klim naar boven nog gauw even een zwempie gedaan in ons schitterende zwembad en nu gewoon nog lekker relaxen. Vera gaat vandaag koken, want de keuken is te mooi om niet te gebruiken en zo'n uitzicht krijgen we nergens anders.
Morgen staat er een boottochtje naar Whitehaven beach, en Mantaray bay op het programma, met een beetje snorkelen en een barbecue, en dan de 13e (Vera's verjaardag) naar Mission Beach, onze volgende stop.

Airlie Beach - excursie Whitehaven Beach/Hook Island
Nog een mooie excursie gemaakt, met de Whitehaven Xpress (een vrij kleine boot, dus beetje familiegevoel). Mooie tocht naar Whitehaven Beach, kilometers lang maagdelijk wit strand, waar je je sieraden uitstekend kunt polijsten. Ik heb de trouwring meteen een goede beurt gegeven.
Daar hebben we heerlijk gezwommen en genoten van de lekkere BBQ-lunch. Ook nog genoten van een schitterend uitzicht over een gebied met zandbanken en oneindig veel kleuren blauwgroen water en onze mooiste snorkelervaring tot nu toe in Manta Ray Bay met enorm veel tropische vissen en prachtig gekleurd koraal. Het water wordt ook al wat warmer...
Nog 1 avondje genieten van het mooie uitzicht en alvast de cadeautjes klaarleggen voor Vera's verjaardag....

Airlie Beach - Mission Beach
13 september, Vera jarig.
Feestontbijt met een verjaardagstafelkleed, de kaarten van de kinders en de cadeautjes. De kakatoes kwamen ook nog feliciteren.
Daarna de reis naar Mission Beach begonnen. Na heerlijke koffie met notentaart in een hotelletje, waar slechts 1 dame het gloednieuwe espresso-apparaat kon bedienen. Ze deed vreselijk haar best en kwam ongerust informeren of de koffie niet te sterk was geworden, maar wij vonden het lekker. Het landschap werd plotseling veel groener, en steeds mooier. We reden weer een heel nieuwe wereld binnen. Genoten nog van een tosti en ijsje bij Frosty Mango, en kwamen netjes voor het donker aan bij onze B&B in Mission Beach.
Adrienne stond al klaar om ons welkom te heten en had bloemen en chocolaatjes op Vera’s kamer neergezet. De Hibiscus Lodge was een supervriendelijke plek, een prachtig huis met een enorm terrein eromheen en we hadden ons geen betere gastheer en -vrouw kunnen wensen. 's Avonds een complementary drink met zijn allen op de veranda en 's ochtends een overheerlijk ontbijt.

De volgende ochtend ging Marjon mee zeekajakken naar Dunk Island. Gelukkig voor mij, want we waren de 2 enige deelnemers die dag, en als ik in mijn eentje was geweest was het niet doorgegaan. Het was een prachtige tocht. Het peddelen viel niet tegen, Dunk Island had een mooi strand en we hebben nog een mooie wandeling over het eiland gemaakt, met uitleg van onze gids. Toen we weer aankwamen in Mission Beach stonden André en Vera ons al op te wachten, dat was een leuke verrassing. Zij hadden wat gewandeld en Vera had nog wat gezwommen in de oceaan. Het water is nu zo'n 22 graden, dus dat is een prettige temperatuur om in rond te poedelen.
's Avonds nog een drankje op de veranda en Fish & chips bij het strand, met tegenover ons een restaurant waar een eenmansband voor een feestelijke sfeer zorgde.
We konden nog 1 keer lekker uitslapen en daarna op ons gemak op weg naar de volgende halte, met de nodig tips van Robert op zak voor leuke stops onderweg.

Mission Beach - Rose Gums
Onderweg naar de Atherton Tablelands zijn we gestopt bij de Ma Mu canopy walk, een wandeling door de boomtoppen. Hij was nog maar een paar weken open, dus alles was nog gloednieuw. Het was echt de moeite waard, schitterende uitzichten, mooie vlinders en natuurlijk mooie bomen. Kopje koffie en een praatje bij de mobiele espressobar op de parkeerplaats, en daar gingen we weer door het prachtige landschap. Het lijkt een beetje op Oostenrijk, maar dan met palmen in het landschap en varenbomen, heel apart.
Nog een mooie onderbreking bij een flinke waterval, en daarna door over steeds kleinere weggetjes naar ons luxe Treehouse in de Rose Gums. Het is werkelijk van alle gemakken voorzien. Mooi terras met uitzicht op een grote berg en veel vogeltjes in de bomen.
Vera maakte die avond meteen nog een wandeling en had het geluk de plaatselijke vogelgids tegen te komen die een stagiaire aan het instrueren was. Ze was dus een stuk wijzer toen ze weer terugkwam en kon ons meteen mooi voorlichten.
Die avond bij het enige restaurant wezen eten, bij mr. Lee, die ons liet kennismaken met de Laotiaanse keuken. Helaas was hij bijzonder kwistig met de koriander geweest, en dat is een vrij overheersende smaak. Marjon vindt het echt vies, en de rest is er ook niet echt kapot van, dus vooral de rijst en groenten werden genuttigd. Het ijs toe was echter overheerlijk sorbetijs. Dat en de charmante persoonlijkheid van mr Lee maakten een hoop goed.

Vandaag (17 sept) begonnen met een flinke wandeling naar de kreek. Schitterend weer en overal mooie bloemetjes en vlinders. Kikkers en een slang gezien (blue-bellied black) en achteraf bleek Vera een lifter te hebben gehad vanaf de kreek. Na de koffie op de veranda lag er plotseling een dik glibberig wezentje op de grond. Ik dacht nog even aan een slak, maar André vermoedde al meteen dat het een bloedzuigertje was. En ja hoor, toen Vera haar broek omhoog trok bleek hij daar de maaltijd te hebben genuttigd. Niets van gevoeld, maar wel een eng idee...

We doen het verder rustig aan vandaag, morgen heel vroeg op pad voor de luchtballonvaart van de dames en vandaaruit op ons gemak door naar Cape Tribulation.
Daar doen onze telefoons het zeker niet meer (hier lukt het af en toe nog heel even), dus dan gaan we echt de wildernis in.

Rose Gums - Mareeba - Cape Tribulation
Midden in de nacht in het pikkedonker een spannende, mistige rit naar Mareeba, waar de dames in een luchtballon de zonsopgang gingen meemaken. We waren gelukkig ruim op tijd in Mareeba, want we moesten nog wel de vuilnisman raadplegen om ons ontmoetingspunt te vinden. Tijdens het wachten op de piloten kreeg Marjon de briljante ingeving om haar vader te bellen, want plotseling deden onze telefoons het weer. We hebben in Brisbane een Australische prepay simkaart gekocht, en dachten slim te zijn door Vodafone te nemen. Blijkt dat uitgerekend het slechtste netwerk in Noord Queensland te zijn, dus we zitten nog met een enorme hoeveelheid belminuten. Als we in Cairns en Sydney zijn kunnen we ze weer opmaken...

Affijn, we zijn netjes opgepikt door de piloten van de luchtballon, en mochten mee naar de startplek, waar we het hele opzetten en opblazen konden meemaken. Erg indrukwekkend. Vera en Marjon kwamen erg enthousiast terug van de vlucht, maar hun indrukken zullen jullie van henzelf moeten vernemen. Onze balloon chase was ook leuk, want op de grond wisten ze dus echt niet waar de ballon zou landen. Uiteindelijk via radiocontact het juiste weiland gevonden en de landing, compleet met kantelende ballonmand, gezien. Alle ervaringen werden gedeeld tijdens het champagneontbijt, en daarna werden weer netjes afgezet bij onze auto. Zo waren we meteen vroeg op weg naar onze bestemming in het oudste regenwoud van Australie " the Daintree Rainforest". Onderweg lekker getreuzeld om niet te vroeg te arriveren, dus overal stoppen en kijken. Prachtige tocht, met schitterende uitzichten.

Lunch bij PK's, een backpackersaccomodatie annex camping met zwembad en eenvoudig restaurant, tussen onze treehouses en het strand in. Lekker hippiesfeertje, oude rock- en reggaemuziek en lekkere fish & chips.
Daarna de weg over naar de Exotic Fruit Farm en daar kwamen we echt in een paradijsje terecht. Ik had wat eenvoudiger huisjes verwacht, maar we hadden twee treehouses aan een beekje, tussen allerlei exotische bomen en planten. Een groot terras, en een ruim huisje met een bank, een klein keukentje, een groot bed en een badkamer. Het was volledig " gescreend" met horren, en prettig koel door de luchtstroom van buiten. Alles was op zonne-energie en een generator voor noodgevallen, maar het was supercomfortabel. Andre had na een paar minuten op het terras al 5 verschillende vlinders gezien. Marjon ging naar het strand en wij streken neer op ons terras, Vera haalde wat slaap in, en 's avonds gingen we vroeg naar bed.

Het ontbijt de volgende ochtend was indrukwekkend. Allerlei lekker fruit, yoghurt, muesli, sapje, croissantjes en bananenpannekoeken. Daar konden we wel even op vooruit. Andre en ik hadden een rainforesttour geboekt bij Coopers Creek wilderness, en mochten met 1 gids en nog 1 stel het oudste onaangetaste regenwoud van dit gebied in. Je ziet altijd zoveel wat je anders niet gezien zou hebben met een gids, en ook dit was een indrukwekkende tocht. We zagen ongelooflijk goed gecamoufleerde spinnen, de grootste webwevende spin ter wereld (Golden orb), een draak, hagedisjes, miljoenen jaren oude plantensoorten en, toen we het niet meer verwachtten: een cassowary met 2 jongen. Het is een struisvogelachtige vogel.
Iets groter dan wij, en kan flink uithalen met zijn poten (met klauwen), dus we zijn op respectabele afstand gebleven. Wel spannend om er echt een te zien.
's Middags zijn Andre en ik lekker nog naar het strand gelopen, via de mangrovenboardwalk (krabbetjes, slijkspringers en een grote aal gezien) en aangezien we toen toch op gang waren, doorgelopen naar het strand van Cape Tribulation zelf. Mooi uitzicht, een dappere Nederlandse wandelaar ontmoet die de berg had beklommen, en daarna rustig over het strand weer terug. 's Avonds erg lekker (sjiek) gegeten en de volgende ochtend vroeg op voor onze tocht naar het rif met de Rumrunner.
Op de catamaran naar een mooi rif, daar gesnorkeld en Marjon heeft eindelijk haar duikbrevet benut met een mooie duik. Na de lunch naar een ander rif, Marjon maakte nog een duik, wij snorkelden nog even en daarna lekker opwarmen op het dek en weer terug naar Cape Trib.
"(Marjon:) Het duiken was prachtig. Je zwemt gewoon 2 x 50 minuten in een soort tropisch aquarium. Alleen zal je daar geen haaien tegenkomen en dat is mij wel overkomen: 2 grote (ongeveer 1 m 50/ 1 m70 lange) white tipped reef sharks. En dat op zo' n 10 meter afstand. Gelukkig hadden ze weinig belangstelling voor ons en zijn ze ook niet zo gevaarlijk, maar wel heel indrukwekkend. Ook een Stingray, koeigrote Barramundi's en duizenden andere prachtig gekleurde visjes gezien. Niet te vergeten de Nemo' s natuurlijk die driftig in de weer waren op het koraal. Zeker een ervaring om aan te bevelen! ".
Onze laatste avond alweer in ons mooie treehouse, nog een laatste praatje met Allison, die echt een onuitputtelijke bron van informatie was. Digby was op brandweertraining, dus die hebben we maar even meegemaakt, maar het was een bijzondere ervaring om bij deze mensen op dit prachtige terrein te logeren. Erg vriendelijk en behulpzaam. We hebben genoten. Andre en ik hopen stiekem er nog een keertje terug te komen....

Cooktown
's Ochtends met pijn in ons hart afscheid genomen van onze treehouses en op weg naar Cooktown. Onderweg gestopt aan de Daintree rivier voor het spotten van de "salty", de beruchte zoutwaterkrokodil uit Australie. Met z'n 6en in een bootje aan het varen door de zijkreken van de rivier. Het was een beetje bewolkt, dus de kans op een krokodil zakte flink, maar onze schipper was er vrij zeker van dat we er toch wel een zouden zien. Ondertussen zagen we prachtige ijsvogels en slangen. Het weer betrok nog wat meer, maar op de grote rivier zagen we toch nog een flinke krokodil, en vlakbij een kleintje op de kant. Expeditie geslaagd, vlak voordat er een enorme bui naar beneden kwam! Op de kant nog een mooie boomkikker gezien en daarna weer in de auto voor een mooie tocht door het woestijnlandschap naar Cooktown.
Net voor het donker aangekomen in Pam's Place (gelukkig, want 's avonds rijden is geen pretje op wegen zonder afscheidingen, waar de koeien, paarden, kangoeroes en wallabies plotseling de weg opschieten). We hadden 2 units (kleine studio's) met alles wat je maar nodig kunt hebben, maar zijn toch maar in de stad gaan eten. De "stad" telt 2000 inwoners, en maar een paar straten, dus we liepen helemaal naar het centrum. Lekker gegeten in de RSL club, een soort veteranenclub waar enorme porties werden geserveerd, met uitzicht op de pokies (de alom tegenwoordige gokkasten).

De volgende ochtend lekker rondgeslenterd, naar de werf, waar Andre visles kreeg van zijn lokale naamgenoot Andreas (ook wel de " miniature Rex Hunt" genoemd). Was erg gezellig en leerzaam. Ik mocht ook nog even de hengel vasthouden, maar de mannen hadden alles al weggevist. Zwemmen was geen optie, want op de bodem lagen de salties te loeren. Het werd een gezellig lui dagje. 's Avonds met uitzicht op het water gedineerd en de dag erna vroeg ingepakt en ingeladen, want we gingen eerst nog met Willie van Guurrbi tours een tocht naar aboriginalgebied maken. Het werd een bijzondere tocht met een bijzonder mens, door een uniek landschap. We bekeken rotstekeningen en wisselden ervaringen uit, leerden veel over de cultuur van de mensen die er gewoond hadden en nu wonen. Mooie ervaring.

Cairns
Na de tour meteen op weg naar Cairns, voor onze laatste nacht in het noorden.
Een pittige rit, want deze keer stonden de koeien allemaal vlak langs de weg, en het gras aan de overkant leek ze telkens net wat lekkerder, dus dan staken ze maar weer eens over...
Gelukkig heel aangekomen. Google had ons weer perfect de weg gewezen, want we reden recht naar ons motel en konden voor het donker inchecken.
En dan ben je ineens weer in een echte stad! Lopend naar de Esplanade (zo heten de boulevards hier altijd), een hapje eten en een kijkje nemen op de nightmarket. Nog even mensen kijken en naar bed.
De volgende ochtend weer alles ingepakt en nog even bij daglicht een paar uurtjes op de prachtige boulevard doorgebracht. Als het om parken gaat weten ze hier van wanten. Het was erg prettig vertoeven in dit langgerekte park aan het water, met pelikanen, grutto's, krabbetjes enz. in de verte, een zwembad, een haventje en veel actieve mensen. Een mooi afscheid van het noorden.
En toen was het weer uit met de warmte: naar het vliegveld, auto inleveren en met Virgin Blue naar Sydney, waar het nog maar 15 graden was bij aankomst. BRR...

Sydney
Ingechecked in onze B&B in de Rocks. Heel centraal gelegen, in de oudste wijk van Sydney. Een oud gebouw, maar schone kamers en een vriendelijke gastheer. Eetgelegenheden te over in de buurt, dus gisteren maar meteen uitgeprobeerd, en vandaag op verkenning.

Vera ging eerst maar eens wandelen en wij gingen met de hop on-hop of bus op pad. Heerlijk weer, zonnetje en iets boven de 20 graden. Aan de overkant van de brug uitgestapt en over de Harbour bridge teruggelopen. Prachtig uitzicht! op nog een paar leuke plekjes uitgestapt, we kwamen Vera nog tegen in de botanische tuin en 's avonds " bar food" gegeten.
De volgende dag ging Vera met de ferry naar Manly en naar de zoo. Marjon en ik gingen binnen in het Opera House kijken en daarna ging Marjon serieus winkelen en Andre en ik de botanische tuin in en via het Hyde Park nog wat verder gewandeld.
Een internetconsult wees uit dat er die avond vlakbij onze B&B salsa zou worden gedraaid, dus in onze meest dansbare schoenen gingen we een kijkje nemen. Dat was wel mooi: dansen met de Harbour Bridge en het Opera House op de achtergrond. Erg gezellig en behoorlijk druk.

En vandaag was alweer onze laatste dag. De koffers opgeslagen bij Geoff, naar Darling Harbour gelopen en 's middags met de ferry weer terug. Met de taxi naar het vliegveld en met een stop over in Maleisië terug naar Nederland.